Politikada Hakikat ve Yalan Anlatısı: Neoliberal Dönemde İknanın Akılcılaştırılmasının Üretim ve Sunum Biçimleri

Hakikat ile politika arasındaki ilişkinin tarihi oldukça eski ve karmaşıktır. Günümüzde hakikat, tıpkı yalan gibi farklı tarafların mücadelesinde ve güç/iktidar sürecinde gerektiği kadar, uygun ölçülerde kullanılan bir etmendir. Bu nedenle özellikle politika ile arasındaki ilişki esnek ve şartlara bağlıdır. Politikanın bu niteliği modern demokratik toplumlarda gücün/iktidarın korunmasının ve sürdürülmesinin yapıcı bir unsuru haline gelmiştir. Bu unsur özgül, farklı ve bilimsel sermaye ile donatılmış bilimsel alanın aktörlerince yönlendirilmektedir. Zamanımızın başat hegemonik anlatısı olan ve düşünceleri, davranışları örgütlü ve sürekli bir biçimde yönlendirmeyi amaç edinen neoliberalizm böyle bir kavrayış üzerine inşa edilmiştir. Süregelmekte olan bu kavrayışın güçlü etkisi ve geniş kapsamı politika ve demokrasi pratiği açısından olumsuz sonuçlara yol açmıştır. 

The history of the relationship between truth and politics are quite old and complicated. In contemporary world, truth, similar to falsehood, is a factor used in the appropriate form and as needed in the struggles of different parties and in the power/domination process. Therefore, its relationship with politics in particular is flexible and depends on circumstances. This feature of politics has become a constructive element for the protection and maintenance of power/ domination in modern democratic societies. Actors of the scientific field, who are accoutered with specific, different and scientific background, manipulate this element. Neoliberalism, which is the dominant hegemonic narrative of present-day, aims to govern thoughts and behaviors in an organized and continuous way and it is constructed on such understanding. Strong impact and wide-ranging of this ongoing understanding has led to negative consequences in politics and democracy practices.