Avrupa Komisyonu İlerleme Raporlarında Türkiye’nin İfade ve Basın Özgürlüğü

İfade özgürlüğünün ve basın özgürlüğünün baskıcı yönetimlere karşı toplumdaki ahlaki çöküşün önlenmesinde bir güvence olarak savunulması gerekmektedir. Gerçeğin bastırılması, fikir çeşitliliğinin aşamalı olarak daraltılması toplum için son derece tehlikeli ve zararlıdır. Bu çalışma, Avrupa Birliği Türkiye raporlarının ifade ve medya özgürlükleri açısından incelenmesine odaklanmaktadır. İlerleme Raporları bağlamında Türkiye’nin 2000-2019 yılları arasında ifade ve basın özgürlüğündeki seyri içerik analizi kapsamında incelenecektir. Elde edilen bulgularla, Avrupa Komisyonu’nun ifade ve basın özgürlüklerinin korunması kapsamında Türkiye’den beklentilerini hangi yönde yoğunlaştırdığı ortaya konulacaktır. Çalışma sonunda, Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası normlarda ve ulusal mevzuatta düşünce, ifade ve basın özgürlüklerinin sınırları yasal güvencelerle açıkça belirgin olduğu halde söz konusu olan yükümlülüklerini pratikte yerine getirme konusunda başarı gösteremediğine ulaşılmıştır.

Freedom of expression and freedom of the press should be defended as a guarantee for the prevention of moral collapse in society against oppressive governments. The suppression of truth and the gradual narrowing of the diversity of ideas are extremely dangerous and harmful to society. This study focuses on the investigation of EU reports on Turkey in terms of expression and media freedom. In the context of progress reports, Turkey's course in freedom of expression and press between 2000-2019 will be examined within the scope of content analysis. The findings will reveal the direction in which the European Commission has intensified its expectations from Turkey within the scope of with respect to the protection of freedom of expression and press. At the end of the study, it has been established that although the limits of freedom of thought, expression, and press freedom are clearly evident in the international norms and national legislation to which Turkey is a party, it has not been successful in fulfilling its obligations in practice.