Politik Mizahın ve Toplumsal Muhalefetin Alternatif Söylemsel Alanı Olarak Zaytung
Öz
Bu yazı parodi haberler yapan Zaytung üzerinden, haber parodilerinin yarattığı gülmeye dayalı eleştirel alanı Mikhail Bakhtin’in diyaloji ve karnaval kavramlarıyla beraber düşünmeye çalışmaktadır. Politik mizahın bir alt türü olan satirik haber parodileri, siyasetin ve geleneksel gazeteciliğin parodisini yaparak gülmeye dayalı alternatif bir eleştirel söylem yaratırlar. Böylelikle çift yönlü bir işleyişle hem egemen söylemlere bir tür müdahale gerçekleştirir hem de yeni bir söylem ortaya koyarlar. Ortaya çıkan gülme ise egemen söylemlerin ardındaki absürtlüğü görünür kılarak bu söylemleri müzakere edilebilir bir yakınlığa getirir. Yazıda öncelikle diyaloji, karnaval/karnavalesk, parodi ve satir kavramlarına açıklık getirilecek, ardından Zaytung’un egemen söylemleri diyaloji ve karnaval ekseninde nasıl ters yüz ettiği analiz edilecektir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Villy Tsakona ve Diana E. Popa, “Humour in Politics and the Politics of Humour: An Introduction” içinde Studies in Political Humour: In Between Political Critique and Public Entertainment, der Villy Tsakona ve Diane E. Popa (Amsterdam: John Benjamins Publishing, 2011), 2.
- Mikhail Bakhtin, Karnavaldan Romana: Edebiyat Teorisinden Dil Felsefesine Seçme Yazılar, çev. Cem Soydemir (İstanbul: Ayrıntı yayınları, 2014), 178.
- Majken Jul Sorensen, “Humor as a Serious Strategy of Nonviolent Resistance to Oppression”, Peace & Change 33, (2) (2008): 174, Erişim Tarihi: 16 Şubat 2016 doi: 10.1111/j.1468-0130.2008.00488.x.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
3 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
23 Nisan 2018
Kabul Tarihi
20 Kasım 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 5 Sayı: 2
Cited By
Humor of Politics: An Investigation of the Ways of American Aids in Turkish Political Humor Magazines
Türkiye İletişim Araştırmaları Dergisi/26306220
https://doi.org/10.17829/turcom.1121570Haberin Mizahla İmtihanı: Hiciv-Parodi Haberler
Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.56676/kiad.1344801