Göç ve Medya: Gaziantep’teki Suriyeli Göçmen Üniversite Öğrencilerinin Suriye Medyasına İlişkin Eğilimleri

Bu çalışma, Gaziantep kentinde yerleşik Suriyeli göçmen üniversite öğrencilerinin Suriye medyasına ilişkin eğilimlerini anlamaya dönük bir araştırmayı içermektedir. Bu doğrultuda yarı-yapılandırılmış bir soru formu üzerinden farklı disiplinlerde yükseköğrenim gören 50 göçmen genç ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Göçmen üniversite öğrencilerinin Suriye medyasında takip ettikleri gazete, dergi, radyo gibi geleneksel iletişim araçları yanında bütün olarak temel enformasyon kaynaklarına ilişkin önce genel bir nicel görünüm ortaya konmuş; öğrencilerin söylemlerine, anlam güzergâhlarına, medyayı tasavvur etme biçimlerine ve bununla birlikte en çok rağbet edilen medya mecralarının yönetmenlerinin kendi toplumsal konumları ile yayın politikalarına ilişkin tariflerine yaslanan etnografik verilerle bu görünüm nitel olarak da derinleştirilmiştir. Genel olarak bakıldığında; Türkiye medyasında hâkim olan ve Suriyeli göçmenleri bir tür fazlalık olarak gören temsil biçiminin, göçmen gençlerin bakışını bir potansiyel olarak Suriye medyasına çevirdiği söylenebilse de bunun büyük oranda edime dönüşmediği ve Suriye medyasına dönük göçmen ilgisinin yoğun olmadığı anlaşılmaktadır. Göçmen izleyicilerin medya motivasyonuna bakıldığında ise iki hat belirgindir: Medya etkisine kendini tamamen kapatmak ve Suriye’de geride kalanlarla medya aracılığıyla bağ kurmak.

This study aims to understand the attitudes toward Syrian media held by Syrian-immigrant university students living in the city of Gaziantep. Face-to-face interviews were conducted with 50 young immi- grant students from different academic departments using a semi-structured questionnaire. On the ba- sis of these interviews, a quantitative overview was produced detailing the main sources of their knowl- edge and the traditional communication channels they follow in Syrian media, including newspapers, magazines, and radio. This overview was then enriched qualitatively with ethnographic data based on students’ discourses, meaning routes, the ways they make sense of their relationship with the media, and the descriptions that directors of the most popular communication channels offered of their own social positions and broadcasting policies. Although it has been argued that disparaging coverage and representations of immigrants in Turkish media have led young Syrian immigrants to eschew Turkish media and to follow Syrian media instead, the results of this study indicate that they do not do so in any significant way. The findings of this study suggest that Syrian-immigrant audiences in Turkey have two main tendencies in relation to Syrian media: closing themselves off to the media completely and using it to connect with those left behind in Syria.