Sinemasal Diyalektik ve Melez Anlatı Bağlamında İçimdeki Yangın

Çoklu bir perspektiften, bir sinema filmi okuma çabası güden bu çalışmanın konusu, Denis Villeneuve imzalı İçimdeki Yangın (2010) filminin, filmsel iskeleti bağlamında parçalara bölünüp, yeniden birleştirilmesi üzerinedir. Bu amaçla, özü itibariyle birbirini dışlayan, fakat ortaya çıkış ekseninde değerlendirildiğinde birbirinin altyapısını oluşturan Birinci, İkinci ve Üçüncü Sinema kavramlarının ana hatlarının ve düşünsel özelliklerinin bir diyalektik sağlanarak açıklaması, söz konusu film üzerinden yapılmaktadır. Bu çıkış noktasından hareketle, filmin özellikleri ile Birinci, İkinci ve Üçüncü Sinema’nın anlatı özellikleri ilişkilendirilerek, bütünsel ve çoklu bir bakış sunmak amaçlanmıştır. Filmin hangi anlatı kalıbına dâhil olduğunu anlamaya yönelik nitel desende tasarlanan çalışmada İçimdeki Yangın filminin, farklı uylaşımların sınırlarını aşındıran melez bir anlatıya sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sinemada her biri kendi bağımsızlığını ilan eden üç anlatı kalıbının muhafazakârlığına da keskin bir göndermede bulunan bir yapım olarak İçimdeki Yangın, bir aradalığın uyumunu, anlatı kalıplarının birbiri arasındaki diyalektiğiyle sunmaktadır.

The subject of this study, which aims to read a motion picture from a multiple perspective, is about dividing and reassembling the film of Incendies (2010) by Denis Villeneuve within the context of its filmic framework. For this purpose, a dialectical explanation of the main lines and intellectual features of the First, Second and Third Cinema concepts, which are essentially mutually exclusive but form the basis of each other when evaluated in the axis of emergence, is made through the film in question. Based on this starting point, it is aimed to present a holistic and multiple view by associating the features of the film with the narrative features of the First, Second and Third Cinema. In the study designed in a qualitative pattern to understand which narrative pattern the film is included in, it was concluded that the film “Incendies” has a hybrid narrative that erodes the boundaries of different conventions. As a production that makes a sharp reference to the conservatism of three narrative patterns, each of which declares its independence in cinema, Incendies presents the harmony of togetherness with the dialectic of narrative patterns between themselves.