Reflections of the Transformation in the Turkish Public Personnel Regime on Labour Relations in Public Relations Departments

20. yüzyılın ilk yarısında başlayan modern halkla ilişkiler uygulamalarının Türkiye’deki örgütlenmesi 1960’lı yıllara dayanmaktadır. Bu yıllardaki ilk yasal düzenlemeler, geleneksel kamu yönetimi anlayışı paralelinde gerçekleştirilmiş, ancak bu anlayış 1980’li yıllarda küreselleşme dalgasıyla birlikte yerini yeni kamu yönetimi anlayışına bırakmıştır. Halkla ilişkiler alanı da bu yönetim anlayışıyla biçimlenen yeni kamu personel rejimi kapsamında yeniden şekillenmeye başlamıştır. Çalışmanın amacı, yeni kamu personel rejimiyle şekillenen sistemin Türkiye’de kamu sektörünün halkla ilişkiler bölümlerindeki çalışanlara nasıl yansıdığını ortaya koymaktır. Bu çerçevede kamu yönetimini temsil eden Başbakanlık, bakanlıklar ve kamu kurumları örneklem olarak alınmış, bu kurumların halkla ilişkiler bölümlerinde görev yapan yönetici ve çalışan 41 kişi ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerde; dışarıdan ajanslar yoluyla hizmet satın alınması, taşeron çalışma sistemi, ücretler ve performans değerlendirme gibi çalışanları doğrudan ilgilendiren konularda sorular sorulmuştur. Elde edilen bulgulara göre yeni kamu personel rejimiyle ilgili dönüşümün halkla ilişkiler bölümleri ve çalışanlarına da yansıdığı, ancak tam olarak gerçekleşemediği ortaya konulmuştur. 

Modern public relations practices began in first half of the 20th century; nevertheless, their organisation in Turkey dates back to the 1960s. Initial legal regulations were carried out pursuant to conventional public administration conception, before giving way to a new approach under the influence of globalism during the 1980s. Thereupon, public relations field underwent a reformation in the context of new public personnel regime shaped by this administrative view. The objective of study is to put forth how the system, which took form under the new public personnel regime, have an impact on employees in public relations departments within the Turkish public sector. Accordingly, the Prime Minister’s Office, ministries and public institutions are used as a sample, and in-depth interviews are carried out with 41 executives and employees within the public relations departments of mentioned bodies. The interviews included questions about issues directly related to employees, such as outsourcing services through agencies, subcontracting system, wages and performance assessment. The study finds that the transformation in the new public personnel regime have a bearing on public relations departments and employees, albeit it is yet to be entirely realised.